J.A.T. template series was designed 2006 by 4bp.de: www.4bp.de, www.oltrogge.ws

Statystyka

Storczyki Gór Stołowych
04.05.2013.

W dniu 29 października 2012 roku odbyło się kolejne spotkanie Łódzkiego Oddziału PTMS, na którym Dorota Fijałkowska opowiadała o storczykach występujących w Górach Stołowych.

Góry Stołowe to masyw górski w Sudetach położony częściowo na terenie Polski a częściowo na terenie Republiki Czeskiej. W Polsce to tereny których znaczną część obejmuje Park Narodowy Gór Stołowych a należą do niego przede wszystkim masyw Szczelińca Wielkiego i Małego wraz z otaczającymi go terenami.

 


Jeżdżę tam od wielu lat i wielokrotnie miałam okazję zaobserwować rodzime storczyki rosnące dziko na łąkach i w lesie. Spróbowałam więc zrobić zestawienie tego co powinno tam być, oraz tego co udało mi się zaobserwować. Według książki „Storczyki Polski” prof. Dariusza L. Szlachetko na tych terenach powinny występować następujące gatunki storczyków:

1. Obuwik pospolity (Cypripedium calceolus)
2. Storczyk drobnokwiatowy (Orchis ustulata)
3. Storczyk meski (Orchis mascula)
4. Storczyca kulista (Trausteinera globosa)
5. Stoplamek bzowy (Dactylorhiza sambucina)
6. Stoplamek plamisty (Dactylorhiza maculata)
7. Stoplamek Fuchsa (Dactylorhiza Fuchsii)
8. Stoplamek szerokolistny (Dactylorhiza maialis)
9. Gółka długoostrogowa (Gymnadenia conopsea)
10. Ozorka zielona (Coeloglossum viride)
11. Podkolan biały (Plantathera bifolia)
12. Buławnik mieczolistny (Cephalanthera longifolia)
13. Kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine)
14. Listera jajowata (Listera ovata)
15. Gnieznik lesny (Neottia nidus-avis)
16. Storzan bezlistny (Epipogium aphyllum)

W czasie licznych pobytów u podnóża Szczelińca udało mi się wyróżnić dwa typy siedlisk,
w których można zobaczyć (oczywiście w odpowiednim czasie) nasze rodzime storczyki.
Są to: łąka storczykowa (ta akurat w miejscowości Rerishny po czeskiej stronie)
na której wiosną występują licznie Dactylorhizy  (stoplamki) a później Planthatera bifolia
(podkolan biały) oraz pobocza dróg czyli, jak to nazwałam „szosa storczykowa” gdzie można
obserwować wiosną stoplamki i listery a latem kruszczyki.
W tym roku podczas pobytu w maju postanowiłam fotografować storczyki, które udało mi się znaleźć, a później w lipcu szukałam ich na tych samych stanowiskach i fotografowałam ponownie. Relacja przedstawia to, co udało mi się znaleźć w tym roku, chociaż w latach poprzednich widywałam również inne gatunki. Po czeskiej stronie granicy stoplamki były w pełni rozkwitu, po naszej stronie granicy jest chłodniej, więc i rośliny nie były tak dobrze rozwinięte.
To jeden ze stoplamków, prawdopodobnie Dactylorhiza majalis, tak wyglądał w miejscu
nasłonecznionym.

A tak tam, gdzie słońca było mniej: w zupełnie ciemnym lesie,
oraz w trochę jaśniejszym.
I jeszcze jeden z innego miejsca:
A może to inny gatunek?

W tym samym czasie podkolan biały na łące pod Szczelińcem:
oraz listera jajowata na poboczu drogi do Ostrej Góry:
Przy tej samej drodze rosły stoplamki:
ale to chyba inny gatunek, niestety nie miałam okazji zobaczyć ich gdy rozkwitły.
Ale wydaje mi się, że to może być stoplamek Fuchsa.

Bo w jaśniejszym miejscu było tak:
Na łące w miejscu, gdzie kiedyś zaobserwowałam gółkę długoostrogową tym razem było coś
takiego:
Niestety w lipcu już tej rośliny nie znalazłam, bo wyrosła tak wysoka trawa i chwasty, że nic nie
było widać. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś ją znajdę. Za to znalazłam w lipcu resztki kwitnących podkolanów, w ciemnym miejscu gdzie było chyba chłodniej, bo to na nie już za późno (miałam szczęście, że chociaż tyle było). Normalnie podkolany kwitną tam w czerwcu i wtedy cała łąka nimi pachnie. Nie trzeba specjalnie szukać, wyrastają ponad nieskoszoną jeszcze trawę. Do towarzystwa mają tam listery i czasami stoplamki.

Jednego z nich znalazłam jeszcze nie przekwitniętego.


Podkolan biały.
(Plantathera bifolia)


Stoplamek Fuchsa.
(Dactylorhiza Fuchsii)


Listera jajowata
(Listera ovata)


Jeszcze raz Listera.

Na poboczach dróg w drugiej połowie lipca zaczynają kwitnąć kruszczyki. Zależnie od miejsca są w różnych stadiach rozwoju i różnych kolorach. To zdecydowanie jest mój ulubiony rodzimy storczyk.


Kruszczyk szerokolistny
(Epipactis helleborine)

W ciemniejszym lesie.
I w jaśniejszym:
A tu nawet cała gromadka. W niektórych miejscach jest ich tyle, że przy trzydziestym przestałam liczyć. Fotografować też mogę bez opamiętania bo każdy jest inny.




Innych wymienionych wcześniej gatunków nie udało mi się znaleźć. Może innym razem będę miała więcej szczęścia. Niestety niektóre są bardzo rzadkie, a może kwitną w takich terminach, że mnie tam nie ma? Obiecuję szukać i fotografować.

Tekst: Dorota Fijałkowska
Fotografie: Dorota Fijałkowska
Zmieniony ( 08.05.2013. )
 
J.A.T. template series was designed 2006 by 4bp.de: www.4bp.de, www.oltrogge.ws